Aan ieder gebroken hart

Zij die ziet, hij die zwijgt.
Het gebeurd maar gaat gewoon voorbij.

Het bedrog, de valse schijn.
De tranen en de pijn.
En wie zal de volgende zijn?

Kun je dan niet zien
dat mijn hart breekt misschien?
Het ligt hier in mijn borstkas in scherven.
En ze snijden…
Diep doordringende steken,
wat ik ook probeer, ik kan het niet mijden.

En toch kan ik niet tonen wat ik je tonen wil.
Deed ik dat, maakte het dan een verschil?
Hier zit ik beter.
Alleen en stil.
Ruimte om te verdringen wat je zei en wat je deed.
Des te sneller je mij vergeet.

Enkel nog geforceerd lachen,
maar zeker niet huilen.
Ik mag niets laten zien.
Ik moet alles verschuilen.
De leegte wordt gevuld met muziek.
De muren worden mijn publiek.

Hoe langer, hoe meer.
Besef ik:
We wilden beiden hetzelfde.
Gelukkig zijn.
Maar jij dacht aan jou geluk
en niet aan dat van mij.
Ik kan het je niet kwalijk nemen, integendeel.
Je dacht aan jezelf.
Maar ik deed het te weinig en jij deed het te veel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s